Yaklaşık 1 yıldır aynı kuşlarla çalışıyorum, hareketlerini gözlemliyor ihtiyaçlarını karşılamaya çalışıyorum. Su, temiz hava ve yiyecek kadar, hatta belki bir derece daha önemli olanın; KARARLILIK-DENGE olduğunu anladım. Biraz daha açmaya çalışayım bu konuyu...
Kafesin yeri, iç düzeni; mama-yiyecek ve suyun değişim sıklığı, temizliği, yanlarına giriş çıkış sıklığı vb. kendilerine yönelik yapılan her türlü müdahaleye bir tepki veriyorlar. Zamanla bu yeni durum ya da yerleşim, onların rutini haline geliyor.
Basit bir örnek vermem gerekirse; beyaz dar ve yerden yüksekte bir kafeste, sorunsuz bir şekilde 3 ayrı batında 12 yavrusu olan bir çiftin; siyah ve daha geniş, ancak yere çok yakın konumladığım bir kafeste 3 ay kadar huzursuzca dolandıklarını, yumurtlamaya ara verdiklerine şahit oldum. Beyaz renkli suntalem yavruluğun yerine, ağaçtan yapılmış geniş bir yavruluğa ise hiç girmedi dişi... 3 ayın sonunda yerlerine alıştılar, önce erkeğin hareketlerinde rahatlık oluştu, yavruluğu inceledi tarttı ve ardından dişiyi bir şekilde yavruluğa girmesi için zorladı. Çiftin hareketleri artık daha dengeli ve kararlı...
Kümeslerimizde düzeni kuralım, gün içi müdahale saatlerimizi ve süresini ayarlayalım. Bunun kuşların rutini hale gelmesini bekleyelim. Ne kadar çok müdahale edersek, filmi başa saracağımızı unutmayalım. Planlama-sabır-gözlem... Ancak en önemlisi, SABIR...
