Quaker papağanları diğer bir isimleri de Monk paraketleri dünyada çok ünlü popüler olmasına rağmen ülkemizde çok rastlanmayan bir türdür.
Latince adı: Myiopsitta monachus
Alt türleri: Myiopsitta m. monachus, Myiopsitta m. calita, Myiopsitta m. cotorra, Myiopsitta m. luchsi.
Bu türün habitatı Brezilya, uruguay, Kuzeydoğu arjantin ve diğer güney amerika bölgeleridir.
Boyları 30 cm kadar olabilir. kanat uzunlukları 14-15 cm olup uçucu türlerdendir.
Göğüs tüyleri genelde gri olur ve yeşil renkleri yaygındır. Genç olan türlerde kafadaki gri kısım yeşildir. Yaşlandıkça grileşir.
Diğer papağanlar gibi büyük sürüler halinde yaşarlar. Canayakın ve çok hareketli bir türdür. Bazı sahipleri dinlenmediklerini bile söylemiştir.Büyük sürüler tahıllara zarar verdiği için bazı bölgelerde üremeleri sınırlandırılmıştır.Serçe gibi hızlı kanat vuruşlarıyla uçarlar. Uçma bakımından muhabbet kuşlarına benzetilirler. Uçmayı çok seven açık alan havada akrobasik hareketler yapmayı severler. Bu yüzden evde beslenen türler mutlaka günde 2-3 kez uçurulmalı veya kanat alıştırması yapmalıdır.
Çok gürültücü olmayan bu tür, ses taklit etmeyi çok sever.Kendi kendilerine şarkı söylemiş gibi sesler çıkarmayı ve kötü de olsa insan seslerini taklit etmeye çalışırlar.Genelde tek değil sürüyle beslenirler. Çok sert çiğneyicidirler bu yüzden sık sık gagasıyla oynaması için sert dal parçaları verilebilir.
Banyo yapmayı çok severler ürkek değildir. Yılın her zamanında dayanıklıdır. Soğuk ve sıcaktan hava akımı olmadığı sürece çok etkilenmezler.
Yılın her zamanı dışarıda salmada yaşayanlar görülmüştür. Ancakev bakımında sıcak ve soğuk havanın fazla yer değiştirdiğini düşünürsek hava akımından korumakta yarar var.
Diğer türlerle üreme sezonu dışında çok iyi geçindikleri görülmüştür.
Çiftleşme zamanları KASIM - MART arasındadır. kendi yuvalarını kendileri hazırlamak isterler. çiftleşme sezonunda tek bakılan papağanlar çok agresif olabilir. Çift olanlar yavrularını sahiplerinden bile korumaya çalışabilir. Yuvada 4-8 yumurta bulunabilir. Yavrularına bakarlar. Yılın her zamanı çiftleşebilirler. Kuluçka süresi 22-23 gün olur. Annenin bakım süresi 45 güne kadar uzayabilir. Bir yıl içinde birden fazla yavrulayabilirler.
Kafes yuvalığında yavrulayabilir. Yavrularına bakılmasından rahatsız olmaz ancak yuvalık kutusunda yavrulaması tavsiye edilmez. Uçucu türlerin genelinde olduğu gibi yuvalarını ağaçlarda kendilerinin yapması daha iyi olur.
Eğitimleri için kanat ayarı yapılabilir. Ancak bu konuda bilgisi tecrübesi olan biri tarafından yapılması önerilir.Küçük olarak alındıklarında ısırma alışkanlıkları olmaz. Sahiplerine kolaylıkla bağlanırlar. Adım at ve havlu oyunlarıyla küçükken oyun oynamaya alıştırılan papağanlar ısırmaya yönelmezler. Yoksa çiftleşme dönemi geldiğinde kontrol edilemez olurlar.
Evdeki kafesleri mümkün olduğunca büyük olmalıdır. Çünkü uçma ihtiyacı duyan bu papağanların küçük kafeslerde hapisten farkı yoktur. Yeterince büyük kafesi olmayan papağanları sık sık dışarı çıkarmak gerekebilir. Ancak yine de küçük kafesi sevmeyen papağan girmek istemeyecek ve streslenecektir.
Beslenmesi: karışık paraket yemleri, yeşil sebzeler meyve, buğday ve karışık tohumlar. kanarya yemleri bu konuda genel papağan beslenmesinden faydalanabilirsiniz.
Ömürlerinin 25-30 yıl olduğu söyleniyor. Ne kadar doğru, bizim ülkemizde ne kadar olur tartışılır; ancak bazı ülkelerde quaker üretiminin kısıtlandığını düşünürsek, dayanıklı bünyeleri sayesinde dışarda kendi hayatlarını devam ettiren kaçak misafirler ekodengeyi bozabiliyor. Bu yüzden uzun süre yaşayabildiklerini söyleyebilirim.
Genel olarak güzel sıcak ve oyuncu bir tür. Konuşmasının yanında ondan dostluğunu bekleyebilirsiniz.
--Arş.Gör. Aykut Önder BARAZİ--